Η εμπειρία στην Βραζιλία που δεν περιλαμβάνει καρναβάλι και ποδόσφαιρο (1)

Τι περιμένεις να κάνει κάποιος όταν πάει στην Βραζιλία; Να χορεύει σάμπα όλη μέρα στην παραλία, πίνοντας γάλα από καρύδα ή/και καϊπιρίνια καθώς βλέπει καυτούς Βραζιλιάνους να παίζουν ποδόσφαιρο; Δεν σε αδικώ, κι εδώ αντίστοιχα, όταν τους λέω ότι είμαι Ελληνίδα με ρωτάνε αν ξέρω όλη τη μυθολογία και αν σπάω πιάτα όταν βγαίνω τα βράδια (απελπισία). Κοινώς, δεν είναι τα πράγματα ακριβώς όπως τα φανταζόμαστε. Ειδικά όταν πας κάπου για να ζήσεις και όχι ως επισκέπτης.

Ξεκίνησα να γράφω αυτό το blog πριν δυο μήνες σε στιγμή χαλάρωσης. Μάλλον η χαλάρωση κόπηκε άδοξα κι έτσι ποτέ δεν το δημοσίευσα. Διαβάζοντάς το τώρα, έχει ενδιαφέρον το πόσα πράγματα έχουν αλλάξει σε τόσο μικρό διάστημα, αλλά και πόσο σημαντικό ήταν να περάσω από μια διαδικασία του να επεξεργαστώ τα ‘μικρά πράγματα’. Έχω κάνει πολλά άλλα από τότε, απλώς μου πήρε λίγο να πάρω μπρος. Στο επόμενο επεισόδιο αυτά. Τώρα είμαι ακόμη σε φάση περισυλλογής. Mental note: όταν γυρίσω Ελλάδα να θυμηθώ να ξαναδιαβάσω τις εκθέσεις μου από το σχολείο. Εννοείται ότι τις έχω κρατήσει.

Τι κάνω λοιπόν εδώ αφού απαρνιέμαι τη σάμπα?

Καταρχήν δεν απαρνιέμαι τα καϊπιρίνια. Ή τις παραλλαγές. Ή τις μπύρες. Ή τα κοκτέιλ σε ανανά με άγνωστο περιεχόμενο. Ή την ‘εσπανιόλα’ που είναι (ετοιμάσου) κρασί με ζαχαρούχο και χυμό ανανά.

Από κει και πέρα, ξεπερνόντας την ressaca (hangover ελληνιστί) κάνω πράγματα που πάντα ήθελα και δεν είχα χρόνο γιατί δεν ήταν αρκετά μεγάλα, φιλόδοξα, συγκεκριμένα ή παρεΐστικα. Τι εννοώ.. αφού δεν έχω την ευκολία του ραδιοφώνου ή του μπαρ με καλή μουσική, έχω αρχίσει ξαφνικά να ψάχνω μουσικές και να τις ακούω στο repeat. Έχω μάθει απέξω όλα τα τραγούδια του Eddie Vedder και τώρα έπιασα τα Διάφανα Κρίνα που τα είχα εντελώς ξεχάσει. Άρχισα (και τελείωσα με συνοπτικές διαδικασίες) να βλέπω το True Detective. Διάβασα τα τεράστια blog του Rex Wayler στο deep green. Ανανέωσα τη λίστα με τα βιβλία μου στο good reads. Τακτοποίησα το σκληρό μου δίσκο (το ήμι-terraτάκι μου). Έκατσα μια ολόκληρη μέρα στο κρεβάτι μου χωρίς να είμαι άρρωστη. Έγραψα ένα μέιλ – σεντόνι στους φίλους μου έτσι απλά γιατί. Και όλο αυτό, το απολαμβάνω.

Ο μπαμπάς μου αγαπάει τον ραδιοερασιτεχνισμό: να κάνει δηλαδή επαφές με ανθρώπους από όλο τον κόσμο, χωρίς να συναντάει τους περισσότερους ποτέ, μέσω ασυρμάτων και ίντερνετ και συχνοτήτων (θα με σκοτώσει με την υπεραπλουστευμένη και όχι ιδιαίτερα έγκυρη περιγραφή). Θυμάμαι λοιπόν πιο μικρή, σε προ-facebook εποχή να μου λέει ότι ο ραδιοερασιτεχνισμός είναι μοναχικό σπορ. Και δεν μπορούσα να καταλάβω πώς και γιατί – αφού μιλάει καθημερινά με τόσους ανθρώπους επί ώρες. Τώρα καταλαβαίνω. Και τώρα επίσης, το εκτιμώ.

Μαθαίνω πώς είναι η ζωή με λίγα συγκεκριμένα ρούχα. Αυτά που χωράνε σε μία βαλίτσα μπαούλο, μια μεσαία και ένα σακίδιο πλάτης. Δηλαδή το λίγα είναι φυσικά σχετικό. Παρόλο που, στην Ελλάδα, κάθε φορά που ανεβοκατεβάζω χειμωνιάτικα και καλοκαιρινά δωρίζω μια τζαμποσακούλα εύκολα, συνεχίζω να έχω μπλουζάκια από το γυμνάσιο που ακόμη φοράω (τα γούστα και η όρεξη κάνουν κύκλους) και έτσι τώρα δυσκολεύομαι με την ‘έλειψη’ ποικιλίας. White girl problems, I know. Και το αστείο φυσικά είναι ότι έχω φέρει τα λάθος ρούχα – τα μισά μου καλοκαιρινά είναι άσπρα και, όπως μου λένε (και βιώνω), εδώ βρέχει ΚΑΘΕ μέρα το καλοκαίρι. Γιέι.

Μιλώντας για καλοκαίρι – τα ‘χω μπλέξει με τις εποχές. Είναι σαν οι πιο απλές αλήθειες όλης μου της ζωής να ανατρέπονται στο άλλο ημισφαίριο. Ώρες ώρες μου είναι πιο δύσκολο να συνειδητοποιήσω ότι ο καιρός – όπως και πολλά άλλα πράγματα – μοιάζει πολύ κοντινός με το δικό μας και τελικά δεν είναι καθόλου. Αν ήμουν στην Αλάσκα νομίζω θα το έπαιρνα απόφαση πιο εύκολα. Εδώ μου είναι όλα τόσο οικεία και μετά ρίχνει μια καταιγίδα άνευ προηγουμένου. Νυχτώνει όλο το χρόνο νωρίς. Τα Χριστούγεννα τα περνάμε στην παραλία. Στην παραλία πας μόνο πρωί ή μεσημέρι, όχι στις 6, όχι μετά τη δουλειά για μια βουτιά και για να μη σε κάψει ο ήλιος, γιατί μετά θα κρυώνεις (και θα βρέχει μην ξεχνιόμαστε).

Έχουν όμως πολύ συχνά ουράνια τόξα. Κάτι είναι κι αυτό.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s