Από εδώ το jetlag

ο νέος αγαπημένος μου φίλος.

Πριν από ακριβώς 3 μήνες, Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου, μπήκα σε ένα ταξί (αφού το φόρτωσα με 2 βαλίτσες, 1 σακίδιο πλάτης μεγάλο, 1 μικρό, ένα σακ-βουαγιάζ και μια στέκα με τεράστια φτερά) κλαίγοντας. Μπήκα στο αεροπλάνο, κλαίγοντας. Ήταν Δευτέρα απόγευμα όταν έφυγα από Βραζιλία και Τρίτη απόγευμα όταν έφτασα στην Ελλάδα.

Δύο Κυριακές μετά, αφού έκανα αναλυτικότατες εξετάσεις υγείας και αφού, περνώντας διάφορα άλλα τεστ αντοχής με την ελληνική γραφειοκρατία, κατέθεσα τα χαρτιά μου για μια νέα βίζα, πήρα άλλο ένα αεροπλάνο για τη Λέσβο. Πήγαινα για δύο εβδομάδες, κατέληξα να κάτσω ένα μήνα.

Γύρισα Αθήνα Κυριακή βράδυ, πριν από την Καθαρά Δευτέρα, και άρχισα να ξαναφτιάχνω βαλίτσες. Σάββατο ξημερώματα κατέληξα να τσακώνομαι με τη μάνα μου για το αν θα πάρω μαζί μου το κολλύριο στη Νέα Ζηλανδία (“Μα θα το χρειαστείς” – “Δεν βάζω τίποτε επιπλέον στη βαλίτσα, πάει, έκλεισε”) και ξεκίνησα το πιο μακρύ μου ταξίδι έβερ.

Δευτέρα πρωί, 21 Μαρτίου έφτασα στο Ώκλαντ  – με το ζόρι θυμόμουν πώς με λένε, πήγα κατευθείαν όμως σε μία δράση πολιτικής ανυπακοής στο κέντρο της πόλης, με κόσμο να μου μιλάει αγγλικά με προφορά και να μην καταλαβαίνω και να τραγουδάει στα Μαόρι.

Σήμερα γιορτάσαμετε Πρωτομαγιά (καλό μήνα!) κι εγώ παλεύω ακόμη με το jetlag.

Όταν μιλάω για jetlag, δεν μιλάω για το ότι δεν κοιμάμαι καλά (αν και μου πήρε 3-4 εβδομάδες να συνηθίσει ο οργανισμός μου, η αλήθεια είναι). Μιλάω για το απόλυτο μπέρδεμα. Αισθάνομαι ότι είμαι σε ένα βιντεοπαιχνίδι σαν τα παλιά, αυτά  που, ενώ περνάς τις πίστες μία μία, στην πίστα νούμερο 103 συνειδητοποιείς ότι δεν θα τερματίσεις ποτέ (ευφάνταστο όνομα του προσωπικού μου παιχνιδιού: τρέχα τύρευε).

Αλλά ας το πάρω από την αρχή και ας γκουγκλάρω την ετυμολογία του jetlag:

Στα ελληνικά, συνήθως μεταφράζεται ως χρονική υστέρηση βιολογικού ρολογιού. Πολλοί λένε ότι παίρνει μία ημέρα ανά ζώνη ώρας για την προσαρμογή με το περιβάλλον.

Λέξη κλειδί ‘προσαρμογή’. Στην πράξη λοιπόν, έχουμε τους εξής παράγοντες στους οποίους παλεύω να προσαρμοστώ:

Ωράριο: η Νέα Ζηλανδία είναι μία από τις πρώτες χώρες του πλανήτη που βλέπει τον ήλιο. Είμαι πλέον 9 ώρες μπροστά από την ελλάδα και 15 μπροστά από την Βραζιλία. Όταν θα είναι χειμώνας στην Ελλάδα και καλοκαίρι στη Νέα Ζηλανδία θα έχουμε 11 ώρες διαφορά. Όταν μιλάω με φίλους μου λένε ότι έρχομαι από το μέλλον. Έχει και τα καλά του – τα γενέθλιά μου πχ. κρατήσανε περίπου 40 ώρες όσον αφορά τις ευχές φίλων στο Facebook. Αλλά κατά τ’ άλλα, άντε να κανονίσεις Skype call.. ή να αποφασίσεις με τις άλλες νονές τι φόρεμα θα πάρουμε στο παιδί που θα βαφτίσουμε, όταν μου στέλνουν μια πρόταση στις 6 το απόγευμα ώρα Ελλάδος – 3 το πρωί για μένα, περιμένουν να ξυπνήσω για να απαντήσω – έχουν κοιμηθεί αυτές στο μεταξύ, αφού ξυπνήσουν απαντάνε αλλά εγώ είμαι στη δουλειά και θα το δω το βραδάκι μου που θα είναι εκείνες στις δουλειές τους και δεν θα μπορούν να σχολιάσουν. [Τρέχα γύρευε – level 3 – απλά μαθηματικά στην αρχή και μετά απλώς σιχτιρίζεις, παραιτείσαι και περιμένεις. Σε καμιά 20ριά πίστες έχει γίνει βίωμα και σκέφτεσαι ταυτόχρονα σε τουλάχιστον 2 ωράρια.]

Καιρός και εποχές του χρόνου: Εδώ είναι που το jetlag μπορεί να μεταφραστεί καλύτερα ως άρνηση. Φαντάσου: έρχεται επιτέλους το καλοκαίρι, ο  Ιούνιος είναι για κάποιο λόγο πιο βροχερός από το φυσιολογικό αλλά ο Ιούλιος είναι υπέροχος και κάνεις κάποιες ωραίες εκδρομούλες. Και τον Αύγουστο, που όλα φαίνονται πλέον ιδανικά, κάποιος σε τηλεμεταφέρει κατευθείαν στον Φεβρουάριο. Έτσι ένοιωσα φτάνοντας Ελλάδα από την Βραζιλία. Για να το καταπολεμήσω (η άρνηση σου δίνει δύναμη) συνέχιζα απλώς να φοράω τα χρωματιστά καλοκαιρινά μου ρούχα και να έχω κάπου χωμένα στο σπίτι των γονιών μου το παλτό και τα μάλλινα. Ήμουν η μαυρισμένη τρελή του μετρό. Αργότερα στη Λέσβο κατέληξα αντίστοιχα να φοράω τιραντάκια μέσα από το μακρυμάνικο, τη ζακέτα, το fleece και το αντιανεμικό για να βγάλω τη βάρδια. Μέχρι και μπάνιο στη θάλασσα έκανα στις αρχές Μαρτίου με 16 βαθμούς. Και πάνω που αρχίζει να ζεσταίνει και, άντε, κοντά είναι το καλοκαίρι, τηλεμεταφέρεσαι ξαφνικά στον…. Σεπτέμβρη – τον αντίστοιχο της Νέας Ζηλανδίας. Γιατί φυσικά ο Μάρτιος στο νότιο ημισφαίριο είναι φθινόπωρο. Στην πρώτη μου εβδομάδα, με τη βοήθεια υπέρτατου συγκατοίκου, να ‘ναι καλά, κατάφερα να επισκεφτώ τρεις μαγευτικές παραλίες και έναν καταρράχτη και να κάνω έτσι τρία μπάνια. Αυτά. Έτσι για να ξέρω τι να περιμένω (απελπισμένα) για το επόμενο καλοκαίρι, σε 5-6 μήνες. Το ότι κατάφερα να μετακομίζω από βόρειο σε νότιο σε βόρειο και πάλι νότιο ημισφαίριο για να πετύχω έτσι 4 χειμώνες και κάτι ψιλά από καλοκαίρια στο ενδιάμεσο με ξεπερνάει.

Χριστούγεννα, Καρναβάλια, Πάσχα, γενέθλια: υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν τα αμφισβητείς ποτέ, συμβαίνουν με ένα συγκεκριμένο τρόπο πάντα και, έτσι κι αλλάξουν, σου αλλάζουν όλη την κοσμοθεωρία. Πλησίαζαν τα Χριστούγεννα και όλοι γύρω μου ετοιμάζαν τις καλοκαιρινές τους διακοπές. Έκανα πρωτοχρονιά στην παραλία. Έκανα καρναβάλι με σορτσάκι και έσκαγα – και μετά άλλο ένα καρναβάλι με 15 βαθμούς. Έκανα γενέθλια για πρώτη φορά στη ζωή μου στην παραλία – την πρώτη μου εβδομάδα στην Βραζιλία και δεν ήξερα ούτε πού να βγω για ένα ποτό (με βγάλανε όμως οι συγκάτοικοι και οι συνάδελφοι έξω και έτσι έμαθα ότι στα γενέθλια εδώ σου αγοράζουν ποτά – δεν κερνάς εσύ, σε κερνάνε! Καλή φάση περιττό να σου πω). Κυριακή του Πάσχα εγώ μαγείρεψα αρακά και για να πειραματιστώ έβαλα τσίλι από τον κήπο μας (εγώ με κήπο, ποιος να μου το ‘λεγε). Δεν ‘ν’ κακός ο καυτερός αρακάς, το συστήνω. Πρωτομαγιά και κανείς δεν φτιάχνει στεφάνια. Ούτε καν απεργεί – εδώ η εργατική πρωτομαγιά είναι στο τέλος του Οκτώβρη. Έχω μπερδευτεί εντελώς, έρχεται ένα γεγονός που έχω συνηθίσει να το θεωρώ σημαντικό και ή το προσπερνώ ή με βρίσκει εντελώς απροετοίμαστη. Για το μόνο για το οποίο είμαι σίγουρη πλέον είναι η χρονολογία στην οποία ζω. [τρέχα γύρευε – level 42 και κατάσταση σαν του τύπου από κάτω]

Αλλά, ακόμη και γι’ αυτό, δεν βάζω και το χέρι μου στη φωτιά. Εδώ κάποια πράγματα έχουν σταματήσει στο χρόνο. Δεν χρησιμοποιούν whatsapp ή viber για παράδειγμα, αφήνουν όμως μήνυμα στον τηλεφωνητη.. του κινητού (γιατί???). Έχουν γραμματοκιβώτια. Στα γραμματοκιβώτια λαμβάνουν γράμματα. Και εφημερίδες. Τις λαμβάνουν και τις διαβάζουν. Ίσως γιατί έχουν πολύ ωραίο καφέ. Το delivery χρεώνεται. Τα σπίτια τους είναι μεγάλα με έναν ή δύο ορόφους όλους κι όλους, ‘αποικιακού στυλ’ τα λεώ εγώ, ξύλινα με μεγάλους κήπους και οι πόρτες μένουν ξεκλείδωτες, αν όχι ανοιχτές. Το τραίνο για να πας από απόκεντρο στο κέντρο καθημερινή περνάει κάθε μισή ώρα. Και μετά μαθαίνεις ότι περίπου το 80% της ενέργειάς τους είναι από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Πόσο μπροστά! [Τρέχα γύρευε – μπόνους πίστα]

Τοπία: δεν θα πιάσω τις πόλεις ακόμη, είναι τεράστιο ξεχωριστό κεφάλαιο. Όμως, ομολογουμένως, έχω δει απίστευτα τοπία μεσά σε τόσο λίγο καιρό. Ώρες ώρες δεν το χωράει ο νους μου το πόσα μέρη, εντελώς διαφορετικά και με τεράστιες αποστάσεις μεταξύ τους, έχω δει μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Και σκαλώνω σε πράγματα όπως: ο ουρανός στη Νέα Ζηλανδία μου φαίνεται πιο μεγάλος, τα ηλιοβασιλέματα είναι πιο πορτοκαλί, το χρώμα της θάλασσας στην Ελλάδα είναι πιο μπλε και το χρώμα των δέντρων στην Βραζιλία είναι πιο πράσινο. Με απόλυτη επιστημονική ακρίβεια (not) βλέπω τα πάντα, ακόμη και τα πιο απλά πράγματα με άλλο μάτι. Και είναι πανέμορφο.

Έχει πολλές ακόμη πτυχές το jetlag. Τώρα που το ζω δεύτερη φορά συνειδητοποιώ ότι ο καθημερινός μου πονοκέφαλος τον πρώτο μου μήνα στην Βραζιλία δεν ήταν μόνο λόγω της γλώσσας και της προσπάθειας να επικοινωνήσω και να βγάλω έστω το 8ωρο στα πορτογαλικά. Προσπαθούσα να καταλάβω πολλά περισσότερα πράγματα μαζί, να τα εντοπίσω, να τα παρατηρήσω, να αποφασίσω αν τα δέχομαι ή όχι, να τα μάθω και να τα αφομιώσω, να τα προκαλέσω, ώσπου τελικά να τα ζήσω. Όσο κι αν πονάει το κεφάλι κάθε μέρα για εβδομάδες, άλλο τόσο ευχάριστη και αναζωογονητική είναι αυτή η διαδικασία.

Stay tuned. Έχω πολλές ακόμη πίστες να βγάλω.

[Hints κανείς?]

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s